Aktualności

Żegnamy Mieczysława Kalenika

Ze smutkiem żegnamy Mieczysława Kalenika, aktora Teatru Narodowego w latach 1959–1975.
Aktor zmarł 16 czerwca 2017 roku w wieku 84 lat.

Mieczysław Kalenik grał w filmie i w teatrze – zarówno na scenach dramatycznych jak i w Teatrze Telewizji.

W 1957 roku ukończył warszawską PWST. Był związany ze scenami stołecznymi – Teatrem Komedia (1957–1958), Teatrem Powszechnym (1958–1959), Teatrem Nowym (1975–1981) oraz Teatrem Polskim (1981–2000).

W latach 1959–1975 był w zespole Teatru Narodowego. Współpracował tutaj m.in. z Józefem Wyszomirskim – zagrał u niego m.in. Williego w Niemcach Kruczkowskiego (1961) i Borutę we Fredrowskim Nowym Don Kiszocie (1966). Pracował z Kazimierzem Dejmkiem – występował w przedstawieniach staropolskich reżysera: jako Michał Anioł i Proklus w Historyi o chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim Mikołaja z Wilkowiecka (1962), Gulofer i Młodzieniec w Żywocie Józefa Mikołaja Reja (1965). U Dejmka zagrał również m.in. Archanioła w Dziadach Mickiewicza (1967) i Karola w Ciężkich czasach Bałuckiego (1968). Brał udział w spektaklach realizowanych przez Adama Hanuszkiewicza – m.in. jako Duch, Naczelnik oddziału i Zabójca w Nie-Boskiej komedii Krasińskiego (1969), Pan Młody w Rzeczy listopadowej Brylla (1969), Fiedotik w Trzech siostrach Czechowa (1971); wystąpił w poetyckim widowisku Norwid (1970). Na narodowej scenie wcielił się również m.in. w postaci Dentysty-Valentina w Nigdy nie można przewidzieć Shawa w reżyserii Ewy Bonackiej (1960), Eilifa w Matce Courage i jej dzieciach Brechta w inscenizacji Zbigniewa Sawana (1962) oraz Waśki Piepieła w Na dnie Gorkiego, realizacji Jana Maciejowskiego (1970).

Grał w Teatrze Telewizji. Na małym ekranie można go było oglądać m.in. jako Kudriasza w Burzy Ostrowskiego w reżyserii Jana Kulczyńskiego (1969), kapitana Drozda w przedstawieniu Teatru Sensacji „Kobra”, Czwartym manekinie Weycherta w reżyserii Stefana Szlachtycza (1971). Był Bernardem w Hamlecie Shakespeare’a w reżyserii Gustawa Holoubka (1974), Mieszkiem I w Kronice polskiej Galla Anonima, realizacji Grzegorza Królikiewicza (1977), wystąpił w Wieczorze Schillerowskim w reżyserii Kazimierza Dejmka (1987).

W filmie zagrał Zbyszka z Bogdańca w słynnej ekranizacji Krzyżaków Aleksandra Forda (1960). Był także m.in. Ottem w Pierwszym dniu wolności Forda (1964) i kapitanem Stefanem Janottą w przygodowym filmie Paryż – Warszawa bez wizy Hieronima Przybyła (1967). Występował serialach – jako mieszczanin Kos w Czarnych chmurach w reżyserii Andrzeja Konica (1973) i Domański, przyjaciel ojca Rzeckiego w Lalce Ryszarda Bera (1977); zagrał Stefana Olczaka, ekonoma w Serbinowie w Nocach i dniach Jerzego Antczaka (1975; serial – 1977).
W 1999 roku wcielił się w postać Stolnika w Panu Tadeuszu w reżyserii Andrzeja Wajdy.

W 2008 roku aktor został odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis.

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj