Aktualności

Z żalem żegnamy Andrzeja Blumenfelda

Z żalem żegnamy Andrzeja Blumenfelda, aktora Teatru Narodowego w latach 1997–2012. Na naszej scenie aktora można było oglądać w Pożegnaniach Stanisława Dygata w reżyserii Agnieszki Glińskiej.
Andrzej Blumenfeld zmarł w Warszawie 14 sierpnia 2017 roku.

W 1973 roku Andrzej Blumenfeld ukończył warszawską szkołę teatralną. Był związany z Bałtyckim Teatrem Dramatycznym (1973–1975), Teatrem Wybrzeże w Gdańsku (1975–1980), a później ze scenami warszawskimi – Teatrem Dramatycznym (1980–1991) oraz z Teatrem Studio (1991–1997). W latach 1997–2012 należał do zespołu Teatru Narodowego. Od 2013 roku ponownie był aktorem Teatru Dramatycznego.

Współpracował z wieloma reżyserami, m.in. z Henrykiem Baranowskim, Ryszardem Majorem, Jerzym Kreczmarem, Stanisławem Hebanowskim, Marcelem Kochańczykiem, Piotrem Cieślakiem, Ewą Bułhak, Tadeuszem Bradeckim, Jerzym Jarockim. Wielokrotnie grał w przedstawieniach Jerzego Grzegorzewskiego, zarówno w Teatrze Studio jak i w Teatrze Narodowym.
Na narodowej scenie u Grzegorzewskiego wystąpił w przedstawieniach na podstawie dramatów Wyspiańskiego: jako Genre w Nocy listopadowej. Scenach dramatycznych (1997, druga wersja – 2000), Nauczyciel w Sędziach (1999), Upiór w Weselu (2000). Był Vigorem w autorskim spektaklu Halka Spinoza albo Opera Utracona albo Żal za uciekającym bezpowrotnie życiem (1998), Mefistem w Nie-Boskiej komedii Krasińskiego (2002). W Teatrze Narodowym współpracował także z Kazimierzem Dejmkiem – zagrał Judasza w Dialogus de Passione abo Żałosnej Tragedyi o Męce Jezusa (1998) oraz z Maciejem Prusem – był Piszczykiem w Wiśniowym sadzie Czechowa (2000) i Leonatem w Szekspirowskim Wiele hałasu o nic (2008). Wystąpił w Różewiczowskich przedstawieniach Kazimierza Kutza – jako Starzec Pierwszy w Kartotece (1999) i Dr Racapan w Na czworakach (2001); wcielił się również w postać Lekarza w spektaklu Stara kobieta wysiaduje w reżyserii Stanisława Różewicza (2007). Był Chochlikiem w Balladynie Słowackiego, inscenizacji Artura Tyszkiewicza (2009). Grał w dramacie najnowszym – Wielkowskiego w Imieninach Modzelewskiego przygotowanych przez Aleksandrę Konieczną (2006) i Tatę w Mroku Bielińskiego w reżyserii Tyszkiewicza (2008). Wystąpił w niezapomnianych Opowiadaniach dla dzieci Singera, realizacji Piotra Cieplaka (2007). Współpracował także z Michałem Zadarą – zagrał Bokę i Profesora Raca w Chłopcach z Placu Broni Molnára (2007) oraz z Agnieszką Glińską – wcielił się w postaci Kajetana Gołębia w 2 maja Saramonowicza (2004) i Pułkownika w Pożegnaniach Dygata (2012).

Andrzej Blumenfeld ma na swoim koncie również dziesiątki ról w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej. Na dużym ekranie aktora można było oglądać m.in. w Kornblumenblau w reżyserii Leszka Wosiewicza (1988), Obywatelu Piszczyku Andrzeja Kotkowskiego (1988), Lawie Tadeusza Konwickiego (1989), Pianiście Romana Polańskiego (2002), Różyczce Jana Kidawy-Błońskiego (2010), a ostatnio w hollywoodzkiej produkcji Wykapany ojciec Kena Scotta (2013), w japońskim obrazie Persona non grata w reżyserii Cellina Glucka (2015) i Carte blanche Jacka Lusińskiego (2015).

Galeria:

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj