Dyrektor naczelny

Dyrektor artystyczny

Zastępca dyrektora artystycznego

Dyrektor techniczny

Aktor, reżyser, pedagog, dyrektor teatru. Absolwent PWST w Warszawie (1964). Aktor warszawskich teatrów: Polskiego (1964–1969, 1981–1994), Współczesnego (1969–1981).

Zagrał w przedstawieniach Erwina Axera (Leon w Matce Witkacego, 1970; Banco w Macbecie Ionesco, 1972; Pierwszy w Rzeczy listopadowej Brylla, 1975), Jerzego Kreczmara (Mesa w Punkcie przecięcia Claudela, 1973; Gustaw w Dziadach kowieńskich Mickiewicza, 1978), Kazimierza Dejmka (w sztukach Wyspiańskiego: Konrad w Wyzwoleniu, 1982 i Pan Młody w Weselu, 1984; w sztukach Mrożka: rola tytułowa w Vatzlavie, 1982, Nieud w Letnim dniu, 1984, Moris w Kontrakcie, 1985, Bartodziej w Portrecie, 1987; w sztuce Gogola: Chlestakow w Rewizorze, 1989), Andrzeja Łapickiego (Gustaw w Ślubach panieńskich Fredry, 1984), Tadeusza Minca (Henryk w Ślubie Gombrowicza, 1991), Macieja Prusa (tytułowa rola w Ryszardzie III Shakespeare’a, 1993), Grzegorza Jarzyny (Paolo w T.E.O.R.E.M.A.T. Pasoliniego, 2009). 

Wyreżyserował m.in.: Norę Ibsena w Teatrze Ochoty (1978); w Teatrze Polskim: Matkę (1984), Bezimienne dzieło (1987) i Onych (1989) Witkacego oraz Kordiana Słowackiego (1987); Pana Tadeusza wg Mickiewicza (1990, przedstawienie impresaryjne) i Zmowę świętoszków Bułhakowa (1996) w Teatrze Powszechnym; w Teatrze Telewizji, m.in.: Irydiona Krasińskiego (1982); Hamleta (1985) i Juliusza Cezara (2005) Shakespeare’a; Czajkę (1986) i Iwanowa (1996) Czechowa, Pelikana Strindberga (1992), Miesiąc na wsi Turgieniewa (1993), Kordiana (1994) i Beatryks Cenci (2001) Słowackiego, Mirandolinę Goldoniego (1996), Dziady Mickiewicza (1997), Naukę o barwach Kubikowskiego (2001), Adwokata i róże Szaniawskiego (2004).

Od 1997 roku w zespole Teatru Narodowego, gdzie zagrał w przedstawieniach Jerzego Grzegorzewskiego (Chłopicki w Nocy listopadowej Wyspiańskiego, 1997 i 2000; Henryk w Nie-Boskiej komedii Krasińskiego, 2002; Król-Makbet w Hamlecie Stanisława Wyspiańskiego, 2003; R w Duszyczce Różewicza, 2004; Mistrz Sinobrody w On. Drugi Powrót Odysa Grzegorzewskich, 2005), Macieja Prusa (tytułowa rola w Królu Lirze Shakespeare’a, 1998; Gajew w Wiśniowym sadzie Czechowa, 2000), Kazimierza Kutza (Ojciec w Kartotece Różewicza, 1999), Jerzego Jarockiego (Witold III w Błądzeniu wg Gombrowicza, 2004; Eugeniusz w Tangu Mrożka, 2009), Mai Kleczewskiej (Tezeusz w Fedrze, 2006) oraz w przedstawieniach we własnej reżyserii (Arnolf w Szkole żon Molière’a, 2000; Łatka w Dożywociu, 2001 i Radost w Ślubach panieńskich Fredry, 2007). Wyreżyserował tu Kurkę Wodną Witkacego (2002), Władzę Nicka Deara (2005), Śluby panieńskie Fredry (2007), Iwanowa Czechowa (2008). W 2003 objął funkcję dyrektora artystycznego Teatru Narodowego.

Jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej (dawniej PWST). Pełnił w niej funkcję dziekana wydziału aktorskiego (1981–1987) i rektora (1987–1993 i 1996–2002). Za jego kadencji odbudowano Teatr Szkolny Collegium Nobilium i powołano Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych.

Laureat m.in. Złotej Maski (1971), Złotego Ekranu (1978), nagrody ministra kultury i sztuki II stopnia (1989), nagrody im. Zelwerowicza (1994), Wielkiej Nagrody Aktorskiej w Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej; nagród na festiwalach: Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu (1984, 1987, 1988), Opolskich Konfrontacji Teatralnych „Klasyka Polska” (1985), Grand Prix Kaliskich Spotkań Teatralnych (1994), Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora (nagroda im. Lidii Zamkow i Leszka Herdegena, 1999). Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2001).