X

Informujemy, że na naszej stronie internetowej www.narodowy.pl wykorzystujemy pliki cookies. Modyfikowanie, blokowanie i usuwanie plików cookies możliwe jest przy użyciu przeglądarki internetowej. Więcej informacji na temat plików cookies można znaleźć w INFORMACJI DOTYCZĄCEJ PLIKÓW COOKIES

Facebook Twitter
Miłość na Krymie
fot. Stefan Okołowicz
Premiera: 17/01/2007
Autor: Sławomir Mrożek
Podtytuł: Komedia tragiczna w trzech aktach
Scena: sala Bogusławskiego
Czas trwania: 3 h 15 min
Liczba przerw: 2

                                                                                                                                                            
Jerzy Jarocki był jednym z pierwszych reżyserów sięgających po teksty Mrożka (Policja, 1958). Często też – z woli autora – realizował prapremiery jego utworów: Rzeźni (1975), Pieszo (1981), Terapii grupowej tylko dla panów (1984). W sumie wyreżyserował dziesięć przedstawień sztuk Mrożka (m.in. Tango, 1965; Garbus, 1975; Portret, 1988; Historia PRL według Mrożka, 1998). 


Na swoje trzecie przedstawienie w Teatrze Narodowym – po Błądzeniu i Kosmosie – Jarocki wybrał tekst, który dotychczas omijał. Sam autor mówił o sztuce: „Z całą pewnością nie powinien być to zagubiony Krym, czyli historia – ale pierwsze miejsce należy się miłości.” Za jego zgodą Jarocki nieco dramat zmodyfikował i uzupełnił.


 

reżyseria
Jerzy Jarocki
scenografia Jerzy Juk Kowarski
muzyka Stanisław Radwan
ruch sceniczny Tomasz Tworkowski

 


Mrożek nie pisze sztuki realistycznej, to pewne. Zamiast naśladować rzeczywistość, woli cytować lub naśladować cudze teksty: od Szekspira do Czechowa i innych Rosjan. Nie pisze jednak także pastiszu literatury rosyjskiej, choć oczywiście i tak można jego sztukę interpretować. Nie pisze też zwykłej alegorii historiozoficznej, pokazującej dzieje kultury rosyjskiej od schyłku epoki carskiej, przez stalinizm, po kapitalizm, choć i taka wykładnia znajduje wielu zwolenników. Moim zdaniem najlepiej czytać Miłość na Krymie jako sztukę, która pokazuje, że nie ma przepaści miedzy egzystencją a historią. Czytać ją przeciwko z góry obranej – i przyswojonej przez innych – tezie. Jest to lektura przeciwko Mrożkowi przedsiębrana? Tym lepiej.
prof. Michał Paweł Markowski, Uwikłanie

 

 

Muszę wyznać, że kiedy w początkach lat dziewięćdziesiątych sowiecki reżim upadł, a ZSRR został rozwiązany, podobnie jak wielu innych uczonych specjalizujących się w historii Rosji zignorowałem te fakty. Myślałem, że po siedmiu dziesięcioleciach bezprzykładnych represji Rosjanie są gotowi na liberalny ustrój, który zagwarantuje im polityczne i obywatelskie prawa. Uwierzyłem w zapewnienia Borysa Jelcyna, że Rosja postsowiecka otwiera nowy rozdział historii i porzuca swoją izolację. Te nadzieje szybko się rozwiały. Wszystko wskazuje na to, że po dekadzie udającego demokrację chaosu Rosja powraca do swojego tradycyjnego samodzierżawia i, na domiar złego, przeważająca część jej ludności przyjmuje ten regres z zadowoleniem.
prof. Richard Pipes, Rosja postsowiecka

 

[fragmenty artykułów napisanych na zamówienie Teatru Narodowego i opublikowanych w programie przedstawienia] 

 

 

W przedstawieniu wykorzystano krótkie fragmenty następujących utworów:

     • Nikołaj F. Fiodorow, fragmenty pism: Filozofia obszczego dieła. T. 1–2, Lousanne 1985; Soczinienija, Moskwa 1982; Sobranije soczinienij w czetyriech tomach, Moskwa 1997. Cytat za: Cezary Wodziński, Trans, Dostojewski, Rosja czyli o filozofowaniu z siekierą. Gdańsk 2005 słowo/obraz terytoria.

    • Maciej Kropiwnicki, „Empire” nie zaszkodzi imperium. „Odra” 2006 nr 2.

    • Wsiewołod Niekrasow, wiersze: *** (jaki tam eksperyment), *** (oj rosjo), *** (kto by tam chciał oddawać wszystko). Tłum. Jerzy Czech. „Rzeczpospolita” 2006 nr 193 (dodatek „Plus Minus”).

    • Lorna Marshall, David Wiliams, Peter Brook. Przejrzystość i niewidzialność. Tłum. Iwona Libucha. „Dialog” 2002 nr 10.

    • Slavoj Žižek, Czy „Imperium” Hardta i Negriego to manifest komunistyczny XXI wieku? Tłum. Maciej Kropiwnicki. „Odra” 2006 nr 2.




Obsada:

 

Piotr Aleksiejewicz Sjejkin

porucznik, lat 30

Paweł Paprocki

Tatiana Jakowlewna Borodina

nauczycielka, lat około 28

Małgorzata Kożuchowska

Iwan Nikołajewicz Zachedrynski

niejasna osobistość, lat 50

Jan Frycz

Aleksandr Iwanowicz Czelcow

kupiec, lat 45

Janusz Gajos

Matriona Wasiljewna Czelcowa

jego żona, lat 45

Anna Seniuk

Rudolf Rudolfowicz Wolf

inżynier kolei żelaznych, lat 30

Mariusz Bonaszewski

Lily Karłowna Swietłowa

aktorka, lat 25

Jolanta Fraszyńska (gościnnie)

Anastazja Pietrowna Batiuszkowa

służąca, lat 60

Barbara Horawianka (gościnnie)

Włodzimierz Iljicz Uljanow-Lenin

rewolucjonista, lat 40

Jerzy Radziwiłowicz

Ilja Zubatyj

 proletariacki poeta, lat 22

Grzegorz Małecki
Francuz
Mirosław Konarowski

Pietia

lat około 27

Arkadiusz Janiczek

Pierwszy

 lat 30–40

Waldemar Kownacki

Drugi

lat 30–40

Robert Jarociński
Generał

Piotr Suzin (gościnnie) /

Tomasz Tworkowski (gościnnie)

WIlkołak

Piotr Suzin (gościnnie) /

Tomasz Tworkowski (gościnnie)

Marynarz I

lat 20–25

Marcin Przybylski

Marynarz II

lat 20–25

Modest Ruciński (gościnnie)/

Grzegorz Toporowski (gościnnie) /

Dariusz Świnoga (gościnnie)

Katarzyna Wielka

lat 18-30

Iwona Katarzyna Pawlak (gościnnie)

Człowiek z karabinem

Jacek Mikołajczak

 

instrumenty perkusyjne

Monika Szulczyńska

Wojciech Kowalewski

 

 

asystentka reżysera
 Anna Turowiec
asystentki scenografa
Jadwiga Michalska, Anita Trzaskowska
realizatorzy dźwięku
Rafał Barański, Mariusz Maszewski
realizatorzy światłaZbigniew Szulim, Andrzej Szwaczyk
inspicjent
Adam Borkowski
suflerka
Alina Wieczorkówna

 

 

Nagrody:

 

  • Nominacja do Feliksa Warszawskiego (2007) w kategorii „najlepsza reżyseria" dla Jerzego Jarockiego
  • Nominacja do Feliksa Warszawskiego (2007) w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska" dla Jana Frycza za rolę Iwana Zachedrynskiego
  • Nominacja do Feliksa Warszawskiego (2007) w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca" dla Jolanty Fraszyńskiej za rolę Lily Karłownej Swietłowej
     

 


 

Ceny biletów
bilet pełnopłatny

sektor I

sektor II

80 zł

70 zł 

bilet ulgowy

sektor I

sektor II

70 zł

60 zł

wejściówka   40 zł
Galeria

BIP

© Teatr Narodowy 2007
Plac Teatralny 3, 00-077 Warszawa /tel.: (022) 69 20 770, fax: (022) 69 20 741
Wykonanie: Way4You Sp. z o.o.