Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione
przez zespół aktorski przytułku w Charenton pod kierownictwem pana de Sade
Die
Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats dargestellt durch die
Schauspielgruppe des Hospizes zu Charenton unter Anleitung des Herrn de Sade
Dwie symboliczne postaci: męczennik Rewolucji Francuskiej Marat i uosobienie bezwzględnej pogoni za przyjemnością markiz de Sade. Czy najważniejsze są zmiany w społeczeństwie, czy wewnątrz człowieka? Poświęcenie czy rozkosz? Jedna z najgłośniejszych sztuk burzliwych lat 60. XX wieku w nowej interpretacji.
Przedstawienie wyłącznie dla widzów dorosłych.
reżyseria
Maja Kleczewska
scenografia i reżyseria światła
Katarzyna Borkowska
muzyka
Agata Zubel
choreografia
Mikołaj Mikołajczyk
praca nad tekstem
Łukasz Chotkowski
Obsada:
Pacjentka, która miała grać pana de Sade, ale nie gra
Danuta Stenka
Marat
Paweł Paprocki
Simone Evrard
Beata Fudalej
Karolina Corday
Patrycja Soliman
Duperret
Marcin Przybylski
Jakub Roux
Jan Englert/Henryk Talar (od 15.05.2010 r.)
Rossignol
Wiktoria Gorodeckaja
Wywoływacz
Piotr Ligienza (gościnnie)
Pielęgniarze
Waldemar Kownacki, Paweł Tołwiński
Siostry zakonne
Jerzy Łapiński, Jacek Różański
Pielęgniarka
Joanna Gryga (gościnnie)
Coulmier, dyrektor zakładu
Mirosław Konarowski
Reżyser
Przemysław Stippa
Profesor
Arkadiusz Janiczek
Jack
Wojciech Solarz
Kobieta z wachlarzem
Magdalena Gnatowska (gościnnie)
Katatonik - przewodnik chóru
Jacek Mikołajczak
Człowiek z listem
Robert Jarociński
Nina
Dorota Rubin (gościnnie)
Katatoniczka
Anna Ułas
Sybilla
Anna Markowicz (AT, gościnnie)
Stygmatyczka
Ewa Szawłowska (gościnnie)
Ze specjalnym udziałem pianisty Macieja Grzybowskiego.
Wystawienie sztuki za zgodą Suhrkamp Verlag.
Wobec licznych nieporozumień w odbiorze przedstawienia Marat/Sade Petera Weissa, w reżyserii Mai Kleczewskiej, Teatr Narodowy wyjaśnia, że:
Uwerturę spektaklu stanowi improwizacja fortepianowa Macieja Grzybowskiego.
Paweł Paprocki i Wojciech Solarz wykonują na żywo Etiudę rewolucyjną c-moll op. 10 nr 12 Fryderyka Chopina.
Arię skomponowaną przez Agatę Zubel do tekstu D.A.F. de Sade'a wykonuje na żywo Wiktoria Gorodeckaja, a Paweł Paprocki śpiewa arię z kantaty Ich habe genug Jana Sebastiana Bacha (BWV 82).
W scenie tańca manekinów wykorzystano arię Un bel di vedremo z opery Madame Butterfly Giacomo Pucciniego, odtwarzaną z taśmy.
