Aktualności

Don Juan na miarę naszych czasów. Rozmowa z Bożeną Suchocką

Bożena Suchocka pracuje nad tekstem współczesnego amerykańskiego dramatopisarza Neila LaBute’a. Premiera Kilku dziewczyn – 24 listopada na scenie Studio.

„Mimo tego że zabawny i brzmi od czasu do czasu niemalże komediowo, ten tekst napawa mnie… smutkiem – mówi reżyserka. – Odkrywa głębokie różnice w naszej mentalności i oczekiwaniach. Sporo rzeczy przestaje nas boleć, staliśmy się mniej czuli na potrzeby innych, uciekamy od głębokich relacji, nie angażujemy się; seks spowszedniał, znaczy tyle co śniadanie”.

W sztuce LaBute’a główny bohater – Mężczyzna kolejno spotyka się z kobietami, które w przeszłości porzucił. Co najbardziej przykuło Pani uwagę w tym tekście? Może jedno zdanie, konkretna scena?

Coś innego. Dowcipny i błyskotliwy dramat LaBute’a mimo tego że zabawny i brzmi od czasu do czasu niemalże komediowo – przynajmniej tak się wydaje w pierwszej części – napawa mnie… smutkiem. Tekst dotyczy odwiecznej próby sił między pierwiastkiem męskim i żeńskim. Odkrywa głębokie różnice w naszej mentalności, oczekiwaniach i potrzebach; ukazuje, jak nieistotne wydawać by się mogło zdarzenia mogą wpłynąć na człowieka i jego życie. Zabrzmiało bardzo poważnie i oceniająco…? Prawda? Ale zapewniam, że nie zamierzam ani moralizować, ani generalizować – Mężczyzna w tym dramacie nie równa się wszyscy mężczyźni, a postaci kobiece nie równają się wszystkie kobiety świata – bynajmniej – równie dobrze role mogłyby być odwrócone. Wracając do tematu… Zależy mi na tym, by znaleźć balans pomiędzy naturalnie rodzącą się komediowością, a głęboką refleksją zawartą w tym tekście.

W oryginale tytuł brzmi Some Girl(s). Mężczyzna powtarza: „Po prostu dziewczyna. Jakaś dziewczyna, i tyle”. Jakie są te „jakieś” dziewczyny?

Trudno jest zawrzeć w polskim tytule dwuznaczność angielskiej wersji – kilka dziewczyn i ta jedna „wyjątkowa”…?.  „Jakaś dziewczyna” – te słowa pojawiają się w każdej ze scen. Cztery kobiety, które Mężczyzna spotyka w hotelowym pokoju są bardzo różne. To cztery kompletnie odmienne temperamenty. Nie są wyidealizowane, mają swoje słabości, swoje wady – i cieszy mnie to. Spotkanie po latach dla każdej z nich jest wyzwaniem. Traktują je bardzo osobiście, emocjonalnie. Zdarza się, że rozmowa z Mężczyzną przybiera niebezpieczny ton – wówczas to, co było skrywanym żalem ze zdwojoną siłą wychodzi na światło dzienne. Żeby się dobrze zrozumieć – w spektaklu nie chodzi o rzeczywiste rozliczenie… Bardziej interesuje mnie „studium” psychologiczne postaci… Bohater chce poznać uczucia kobiet dotyczące ich wspólnej przeszłości, a paradoksalnie odnajduje w ten sposób swój własny portret. Z każdym nowym spotkaniem ten portret ewaluuje, staje się coraz ostrzejszy, coraz bardziej wyrazisty, bardziej porażający.

Czy to taki współczesny Don Juan?

Don Juan na miarę naszych czasów. Żyjemy w innym świecie, mamy inne priorytety, czego innego oczekujemy od życia i siebie nawzajem. Sporo rzeczy przestaje nas boleć, staliśmy się mniej czuli na potrzeby innych, uciekamy od głębokich relacji, nie angażujemy się; seks spowszedniał, znaczy tyle co śniadanie. To co do tej pory było dla Don Juanów przekraczaniem granicy, straciło swą moc. Dzisiaj niemalże wszystkie zostały przekroczone. I w naszym świecie na to przekroczenie dajemy przyzwolenie.
Dla Don Juana podboje miłosne były sensem życia, a z bohaterem LaBute’a jest trochę inaczej. Nie wystarczają mu tylko podboje miłosne, on jeszcze chciałby zająć jakąś pozycję w życiu, pokonać w hierarchii kolejny szczebel.

A czy bohater przekracza granice przyzwoitości?

Mężczyzna próbuje być uczciwy – nie potrafi, albo po prostu nie wie, co to znaczy. Zrywa kolejne związki… nie ma w tym jeszcze nic złego – to się zdarza… życie dyktuje różne sytuacje. Można „zmienić zdanie”, ale nie można zostawiać za sobą zgliszcz w postaci bólu, upokorzenia i obniżonego poczucia czyjejś wartości.

Mały traktat o egoizmie…

Bohater traktuje kobiety przedmiotowo, są dla niego jedynie mało istotnym „dodatkiem”, ale nie przeszkadza mu to w myśleniu o sobie dobrze. Skoro jest takim czarującym facetem, fantastycznym, dobrze zapowiadającym się pisarzem, ulubieńcem tłumu kobiet – nie może być kimś złym… Pod maską uroku osobistego, inteligencji, błyskotliwości, kryje się jednak egoista-tchórz, który nie wytrzymuje konfrontacji z trudnościami, ucieka przed innymi i przed sobą samym. Na dodatek nie umie znaleźć krańca tej ucieczki.

„Brawo ja”?

„Brawo ja”. Zabawne. W pogoni za utrzymaniem miana „nieustraszonego kartografa duszy” Mężczyzna staje się ofiarą własnego pomysłu. Oczekiwał potwierdzenia swojej wartości, a dostał zimny prysznic.

W przedstawieniu portrety kobiet tworzą: Anna Grycewicz, Justyna Kowalska, Patrycja Soliman, Beata Ścibakówna. Mężczyznę gra Grzegorz Małecki. Jak pracuje Pani z aktorami?

Szanuję ich zdanie. To jest praca grupowa, nie jest tak, że liczy się jedynie moja opinia. To są bardzo dobrzy, doświadczeni aktorzy, którzy mają swój pogląd na sztukę. Troszeczkę się ścieramy, dialog trwa – ten ferment pozwala nam zobaczyć temat dość ostro.

W dramacie jest też wiele sytuacji intymnych…

Daję aktorom wolność. Wie Pani, nie można zmuszać kogoś od samego początku do zrobienia jakiegoś gestu, który nie jest jeszcze w pełni uzasadniony... To bardzo trudna materia. Jestem pełna podziwu dla aktorów, że z tak dużą otwartością podchodzą do tego rodzaju zadań. Na szczęście jest to zespół, który się bardzo dobrze zna, który spotykał się w różnego rodzaju sytuacjach na scenie, znają się w życiu i myślę, że to im pomoże wejść na poziom nawet pewnego ryzyka.
Jesteśmy na etapie prób, a ostateczny wynik to zawsze niespodzianka. Poza tym, jak wiadomo, premiera to nie jest ten moment, kiedy się kończy praca nad spektaklem. Przedstawienie dojrzewa wraz z widzem. Czasami dzięki widzowi otwierają się dodatkowe przestrzenie do zagospodarowania. Myślę, że ten nasz dialog przyniesie pozytywne rezultaty, chociaż gdzieś tam w środku mam wrażenie, że pewne pytania dotyczące relacji męsko-damskich pozostaną bez odpowiedzi. Każdy, kto przyjdzie na przedstawienie, będzie miał troszkę inny pogląd na sprawę.

Na zdjęciach, od góry:
- Bożena Suchocka (reżyserka Kilku dziewczyn). Fot. Zbigniew Lisiecki / Teatr Narodowy
- próby do Kilku dziewczyn, na pierwszym planie: Patrycja Soliman (Bobbi), Grzegorz Małecki (Mężczyzna); na drugim planie: Bożena Suchocka (reżyserka). Fot. Tomasz Urbanek / East News
- próby do Kilku dziewczyn: Grzegorz Małecki (Mężczyzna), Beata Ścibakówna (Lindsay). Fot. Tomasz Urbanek / East News

Rozmawiała: Monika Mokrzycka-Pokora (materiał własny Teatru; w przypadku publikacji fragmentów prosimy o podanie źródła)

Strona przedstawienia Kilka dziewczyn
Premiera: 24 listopada 2018, scena Studio





  • Twoja głowa spadnie | premiera MARII STUART

    „Moja głowa była celem tych spisków, lecz to twoja spadnie!” W roli Elżbiety – Danuta Stenka, w roli Marii Stuart – Wiktoria Gorodeckaja. 

  • MARIA STUART – wybór pierwszych recenzji

    Przedstawiamy recenzje i opinie krytyków oraz teatralnych blogerów po premierze Marii Stuart Schillera w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego.

  • Żegnamy Ignacego Gogolewskiego

    Z ogromnym smutkiem żegnamy Ignacego Gogolewskiego, jednego z najwybitniejszych aktorów Teatru Narodowego. 

  • Żegnamy Jerzego Trelę

    Z wielkim żalem żegnamy Jerzego Trelę, wybitnego aktora, który należał do zespołu Teatru Narodowego w latach 1998–2000. 

  • Solidarni z Ukrainą | Солідарні з Україною

    Zespół Teatru Narodowego solidaryzuje się z Ukraińcami, walczącymi o niepodległość swojej ojczyzny. 

  • Justyna Kowalska i Mateusz Rusin nagrodzeni!

    Justyna Kowalska i Mateusz Rusin z trzecią nagrodą aktorską 62. Kaliskich Spotkań Teatralnych za role w Tchnieniu Macmillana w reżyserii Grzegorza Małeckiego. Gratulujemy!

  • Repertuar majowy

    Premiera Marii Stuart Schillera w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego. Wśród majowych spektakli – Piknik pod Wiszącą Skałą wg Lindsay. 

  • Czerwiec na scenach Narodowego

    Na afiszu m.in. spektakle na podstawie tekstów polskich autorów – Jak być kochaną Brandysa oraz Matka Joanna od Aniołów Iwaszkiewicza. 

  • TEATR DLA SENIORÓW w maju

    W ofercie promocyjnej siedem tytułów, w tym Ułani Rymkiewicza oraz Letnicy Gorkiego. 

  • TEATR DLA STUDENTÓW w maju

    Bilety w promocyjnych cenach na siedem tytułów, wśród propozycji – Jak być kochaną Brandysa i Kilka dziewczyn LaBute’a. 

  • TEATR DLA SENIORÓW w czerwcu

    Seniorzy mogą skorzystać z oferty promocyjnej na siedem tytułów, wśród propozycji – Zemsta nietoperza Straussa i Twórcy obrazów Enquista. 

  • TEATR DLA STUDENTÓW w czerwcu

    Bilety w promocyjnych cenach dla studentów na siedem tytułów – w ofercie m.in. Gombrowiczowski Ślub oraz Skóra węża Urbańskiego. 

  • Cykl SCENA MŁODYCH

    Zapraszamy na majowe przedstawienia. Gramy Lunapark z piosenkami Grzegorza Ciechowskiego oraz Kamień wg Bronki Nowickiej.  

  • DEJMEK Raszewskiej z nagrodą PTBT!

    Wydana przez Teatr Narodowy książka Dejmek Magdaleny Raszewskiej otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych. 

  • 80. urodziny Ewy Wiśniewskiej

    25 kwietnia Ewa Wiśniewska obchodzi 80. urodziny! Jubilatce życzymy pogody ducha, radości, artystycznych zachwytów i kolejnych aktorskich wyzwań. 

  • Vouchery do Teatru Narodowego

    Długoterminowe vouchery do Teatru Narodowego to doskonały podarunek. Są dostępne online oraz w kasach Teatru. 

  • BARON MÜNCHHAUSEN... – recenzje po prapremierze

    Baron Münchhausen dla dorosłych autorstwa i w reżyserii Macieja Wojtyszki – recenzje po prapremierze. 




  • Z bagna za włosy. Rozmowa z Maciejem Wojtyszką

    Maciej Wojtyszko o Münchhausenie: „Jego sposób myślenia jest nam potrzebny zawsze, tym bardziej, im bardziej musimy się wyciągać za włosy. Z bagna albo i szamba”. 

  • Książę Łgarzy | Münchhausen w Narodowym

    Baron Münchhausen dla dorosłych – Maciej Wojtyszko główną postacią swojego dramatu uczynił uosobienie bajecznej mistyfikacji, łgarstwa, nieokiełzanej fantazji. 

  • TEATR MÓJ WIDZĘ... – rozmowy z aktorkami i aktorami

    Kinga Ilgner rozmawia z: Anną Seniuk, Małgorzatą Kożuchowską, Gabrielą Muskałą, Janem Englertem, Jerzym Radziwiłowiczem, Marcinem Hycnarem. Partnerem cyklu jest Teatr Narodowy.

  • Danuta Stenka nagrodzona na Festiwalu BOSKA KOMEDIA

    Danuta Stenka za rolę Charlotty w Sonacie jesiennej otrzymała nagrodę aktorską na Festiwalu BOSKA KOMEDIA w Krakowie. Gratulujemy!

  • WIECZÓR TRZECH KRÓLI – recenzje

    Przedstawiamy recenzje i opinie krytyków oraz teatralnych blogerów po premierze Wieczoru Trzech Króli albo Co chcecie w reżyserii Piotra Cieplaka.

  • Miłosne gry pozorów. Gramy Shakespeare’a!

    Miłosne intrygi, zamiany ról, gry pozorów, dźwiękowa feeria – Wieczór Trzech Króli w inscenizacji Piotra Cieplaka. Premiera spektaklu odbyła się 4 grudnia 2021.

  • Rozmowa z Piotrem Cieplakiem

    „To będzie spektakl o bogactwie, wielości odcieni, jakie słowo »miłość« może ze sobą nieść” – mówi Piotr Cieplak, który pracuje nad inscenizacją Wieczoru Trzech Króli.

  • Ranking TEATRU – Narodowy wśród najlepszych!

    Twórcy i spektakle Teatru Narodowego zostali wymienieni w wielu kategoriach ankiety miesięcznika TEATR „Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2020/2021”.

  • Recenzenci o ZAMKU

    Odnotowujemy recenzje i opinie po premierze Zamku Kafki w reżyserii Pawła Miśkiewicza.

  • „Gdzie jest mój zamek?” | Kafka w Narodowym

    Zamek w reżyserii Pawła Miśkiewicza – ta przypowieść o ludzkim losie każe badać granice własnej wolności. Na premierę przedstawienia zaprosiliśmy 6 listopada 2021.

  • Bez polisy ubezpieczeniowej. Paweł Miśkiewicz o ZAMKU

    Paweł Miśkiewicz mówi o pracy nad Zamkiem Kafki: „K., główny bohater Zamku, przynosi swoje ziarno prawdy, by »zapalić« do wolnościowego zrywu”.

  • Danuta Stenka uhonorowana Nagrodą im. Zelwerowicza!

    Danuta Stenka została laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę Charlotty w Sonacie jesiennej. Gratulujemy!

  • Jarosław Gajewski laureatem Nagrody Ministra

    Jarosław Gajewski otrzymał Nagrodę Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w kategorii „Teatr”. Gratulujemy!

  • SONATA JESIENNA w Kaliszu – nagrody za kreacje aktorskie!

    Danuta Stenka z Grand Prix, Zuzanna Saporznikow ze Specjalną Nagrodą Aktorską – nagrodami 61. Kaliskich Spotkań Teatralnych. Gratulujemy!

  • Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida dla Danuty Stenki!

    Danuta Stenka została uhonorowana Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida za rolę Charlotty w Bergmanowskiej Sonacie jesiennej. Gratulujemy!

  • Wielka Nagroda „Dwóch Teatrów” dla Ewy Wiśniewskiej

    Ewa Wiśniewska została uhonorowana Wielką Nagrodą Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne osiągnięcia aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej. Gratulujemy!

  • Sezon 2020/2021 – podsumowanie

    Podsumowujemy sezon 2020/2021. Dziękujemy wszystkim widzom i przyjaciołom Teatru, którzy w tym trudnym czasie okazywali nam bezcenne wsparcie. 

  • PIKNIK POD WISZĄCĄ SKAŁĄ – recenzje

    Przedstawiamy opinie recenzentów o Pikniku pod Wiszącą Skałą wg Joan Lindsay w reżyserii Leny Frankiewicz.

  • Premiera PIKNIKU POD WISZĄCĄ SKAŁĄ

    Konserwatywna pensja Pani Appleyard i siły świata nadprzyrodzonego – premiera Pikniku pod Wiszącą Skałą w reżyserii Leny Frankiewicz odbyła się 29 maja 2021.

  • Najpierw trzeba zasnąć. Rozmowa z Leną Frankiewicz


    „Trzy dziewczyny ściągają gorsety i wiedzione przez sen wchodzą do Skały – co to znaczy?” – zastanawia się Lena Frankiewicz, reżyserka Pikniku.

  • Recenzje po prapremierze SKÓRY WĘŻA

    Skórę węża autorstwa i w reżyserii Artura Urbańskiego oceniają recenzenci i teatralni blogerzy.


  • Prapremiera SKÓRY WĘŻA

    Artur Urbański przygotował sceniczną interpretację własnego dramatu. Prapremiera Skóry węża odbyła się 27 maja 2021.


  • Wykluczona. Rozmowa z Arturem Urbańskim

    Reżyser o pracy nad dramatem swojego autorstwa. Skóra węża to opowieść o słynnych twórcach: Swinarskim, Brechcie i jego byłej kochance – Ruth Berlau.

  • Recenzenci o ŚNIEGU


    Recenzenci i teatralni blogerzy piszą o Śniegu Przybyszewskiego w reżyserii Anny Gryszkówny.

  • ŚNIEG | Trzeba iść za gwiazdami

    Intensywność relacji, uwikłanie w namiętności, zmaganie z podskórnymi tęsknotami. Premiera Śniegu odbyła się 12 marca 2021.




  • Na początku jest... tęsknota. Rozmowa z Anną Gryszkówną

    „Tęsknota jest uczuciem bliskim każdej z postaci Śniegu” – podkreśla reżyserka Anna Gryszkówna w rozmowie o pracy nad dramatem Przybyszewskiego.




  • Recenzje po premierze TRZECH SIÓSTR

    Odnotowujemy pierwsze recenzje po premierze Trzech sióstr Czechowa w inscenizacji Jana Englerta.


  • TRZY SIOSTRY | Nasze czasy wydadzą się kanciaste

    W spektaklu Jana Englerta sytuacja ogromnieje w intensywności doznań. Czy ucieczka z trywialnej codzienności jest jeszcze możliwa? Na premierę Trzech sióstr zaprosiliśmy 27 lutego 2021.

  • Na grzechy zawsze mamy alibi. Rozmowa z reżyserem

    „Ten dramat idealnie współgra ze współczesnością” – podkreśla Jan Englert, reżyser Czechowowskich Trzech sióstr.

  • Recenzje SONATY JESIENNEJ

    Opinie krytyków o Sonacie jesiennej Bergmana w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego.

  • SONATA JESIENNA. Motywy główne

    Intymny dramat rodzinny, pytania o życiowe i artystyczne spełnienie, międzyludzkie więzy, przemijanie. Premiera Sonaty jesiennej odbyła się 10 października 2020.

  • Danuta Stenka z Nagrodą im. Ireny Solskiej!

    Danuta Stenka została uhonorowana Nagrodą im. Ireny Solskiej za wybitne osiągnięcia aktorskie. Gratulujemy!


  • Recenzje po premierze MATKI JOANNY...

    Pierwsza premiera sezonu 2020/2021 – Matka Joanna od Aniołów Iwaszkiewicza w reżyserii Wojciecha Farugi w ocenie teatralnych krytyków

  • MATKA JOANNA… | Rozmowa z reżyserem

    „Najważniejszym tematem jest próba zrozumienia doświadczenia mistycznego” – podkreśla Wojciech Faruga, reżyser Matki Joanny od Aniołów Iwaszkiewicza.


  • Świętość i grzech – MATKA JOANNA...

    Doczesność i wieczność, świętość i grzech – perspektywa jest szeroka. Powstał spektakl o granicznych doświadczeniach. Premiera Matki Joanny... odbyła się 5 września 2020.

  • Cykl POECI POLSCY online #kulturabezbarier

    Polska poezja w interpretacji Aktorów Teatru Narodowego – artystyczno-edukacyjny cykl POECI POLSCY #kulturabezbarier.


Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj