Aktualności

W zamęcie świata. Rozmowa z Pawłem Miśkiewiczem

Paweł Miśkiewicz pracuje nad przedstawieniem BURZA Williama Szekspira.
Premiera – 1 grudnia w sali Bogusławskiego. 
„Burza odbyła się w głowie Prospera, może też nigdy się nie skończyła – mówi reżyser. – Jest stanem pewnego chaosu, «odpadnięcia» od rzeczywistości. Bohater próbuje usprawiedliwić, w gruncie rzeczy, porażkę własnego życia, jakiś brak «wydolności samego siebie» w zderzeniu ze światem. Chcemy uruchomić burzę, ażeby zobaczyć, czy jesteśmy w stanie z niej wyjść”.

Jaka burza się rozszaleje? Jakiego Prospera zobaczymy na scenie?

Burza, którą chcemy opowiedzieć, odbyła się bardzo dawno, w głowie Prospera. Może też nigdy się nie skończyła, gdyż jest stanem wewnętrznego chaosu, „odpadnięcia” od rzeczywistości. Na jej wyzwania bohater nie umiał w sposób satysfakcjonujący odpowiedzieć. W związku z tym ona go wyrzuciła na wyspę samotności, na której Prospero pielęgnuje jakieś swoje racje, obciążony resentymentami, tym wszystkim, co go na tę wyspę z realnego świata wygnało. Tu próbuje usprawiedliwić, w gruncie rzeczy, porażkę własnego życia, jakiś brak „wydolności samego siebie” w zderzeniu ze światem.
Nasz Prospero podąża śladem ludzi, którzy co prawda odegrali kiedyś w naszym społecznym życiu naprawdę istotną rolę, ale potem nie umieli poprowadzić dalej społeczeństw, na rzecz których działali. Mazowiecki, Geremek – wielcy ludzie, którzy byli – nie wiem… zbyt szlachetni, zbyt naiwni, zbyt piękni duchowo, przez co za mało praktyczni, za mało przebiegli, za mało rozumiejący mechanizmy społeczne, żeby ich rola mogła zaowocować jakimś dłuższym continuum w życiu państw i społeczeństw. I w gruncie rzeczy można powiedzieć, że każdy z nich odszedł w zapomnieniu właściwych im zasług, gdyż narrację o nich zaczęli tworzyć ludzie dużo mniejszego formatu, za to bardziej skuteczni i nie stroniący od brudu polityki. Niby pamiętamy ich zasługi, ale… pamiętamy również, że na przykład Mazowiecki bywał przedmiotem drwin jako szef tej dziwnej, anachronicznej i kompletnie nieskutecznej Unii Wolności. Potem próbował odnaleźć się jako obserwator ONZ w czasie wojny na Bałkanach i znowu nie udało mu się – pomimo „moralnego wsparcia” całego  Starego Kontynentu –  zatrzymać czy chociażby umniejszyć niewyobrażalnego, jak się wydawało szczególnie po doświadczeniu II wojny światowej, okrucieństwa tej wojny.
Próbujemy więc rozegrać Burzę, która nie jest bynajmniej Burzą baśniową, tylko zapisem zamętu świata, w którym funkcjonujemy, gdzie istnieją pewne prawdy, w które uparcie chcielibyśmy wierzyć. Mało tego, to one czynią nas ludźmi, one pozwalają nam mienić się panami tego świata, wyznaczają humanistyczny horyzont ludzkiej egzystencji. Jednak są tyleż piękne, co często kompletnie na co dzień niepraktyczne i nieużyteczne. A nadmierna wierność pewnego rodzaju ideałom czyni nas niestety ślepymi na prawdziwy obraz życia. Czyni nas takimi właśnie dziwadłami – choć w innej perspektywie może niezbędnymi – takimi mnichami tybetańskimi, którzy gdzieś na krawędzi rzeczywistości odprawiają swoje tajemne rytuały dla ocalenia nas wszystkich.

Próby do BURZY Williama Szekspira:  Przemysław Stippa (Gonzalo), Arkadiusz Janiczek (Stefano), Paweł Tołwiński (Alonzo), Patryk Durski, Kamil Wawrzuta (Marynarze), Wojciech Krzak (muzyk). Fot. Krzysztof BielińskiW scenariuszu odnajdujemy między innymi wersy poematu Audena Morze i zwierciadło, który jest komentarzem do Burzy oraz fragmenty powieści Wyspa skazańców szwedzkiego autora Stiga Dagermana.

Auden jako komentator Burzy ma za zadanie wzmacniać poczucie teatralności rzeczywistości przedstawionej na scenie. Staramy się budować iluzję, która jest permanentnie niszczona, dewaluowana przez to, że właśnie w teatrze próbujemy całą rzecz uruchomić: zobrazować tematy, problemy, motywy. To bezlitosna rozprawa Audena z podstawowym fałszem teatru. Spektakl z jednej strony ma być przekazem k o n k r e t n e j  diagnozy, a z drugiej strony musi naśladować, a nawet udawać przypadkowość życia. I tak kolebie się pomiędzy czytelnym artykułowaniem i ukrywaniem sensów. Widz nie może przecież wysłuchać „kazania”, ale jednocześnie te sensy należy widzowi przedstawić i go na nie naprowadzić. Ten mechanizm, pewnie niemożliwej do rozstrzygnięcia, dychotomii prawdy i fałszu teatru, wydał nam się ciekawy dla opisania podobnie pękniętego świata Prospera. Chciałbym, żeby widzowie nie zasiedli wygodnie do oglądania baśni o mądrym czarnoksiężniku, ale żeby jako ława przysięgłych, sędziowie czuli się częścią przedstawienia, odpowiadając na dręczące Prospera wątpliwości i wydając sąd w sprawie: „kto ma rację?”, „kto zawinił?”, „czy możliwe jest przebaczenie?”, „czy możliwe jest wyjście z tych wielopiętrowych pułapek, w które dali się pochwycić bohaterowie?”
Natomiast Stig Dagerman to autor, który – sam zmagając się ze swoimi różnymi demonami (ostatecznie popełnił samobójstwo w dość młodym wieku) – wysłał bohaterów swojej  powieści na podobną do wyspy Prospera „Wyspę skazańców”. I nie jest to pełna przygód wyspa Robinsona Crusoe. To miejsce opuszczone przez człowieka i Boga, gdzie nie ma środków do życia i ludzie, którzy się w nim znaleźli, są wystawieni na próbę swojego człowieczeństwa. Bo ratując się z topieli morza, tak naprawdę uratowali się… do śmierci, powolnej i nieuchronnej, stopniowo dewaluującej  wszystkie ich wyobrażenia o nich samych. „Ukradliśmy” od Dagermana kilka niesamowitych obrazów i ofiarowaliśmy naszym bohaterom jako perspektywę metafizyczną, ale też jako wyobraźniowy i intelektualny rebus, aby pobudzać w widzu ciągłą potrzebę współuczestniczenia w tworzonym na scenie świecie.

A zawarty w Burzy temat wolności?

Chcemy uruchomić burzę, ażeby zobaczyć, czy jesteśmy w stanie z niej wyjść. Pytanie… dokąd? W jaką wolność? Czy w ogóle jakakolwiek wolność jest możliwa? Może cali utkani jesteśmy z tego i tylko z tego miejsca, w którym się obecnie znajdujemy i jakakolwiek alternatywa jest już dawno jakimś złudzeniem? Może ten ptak, który wyleciał z klatki, nie dofrunie do żadnego lądu; przez jakiś czas będzie leciał w powietrzu, wierząc, że jest wolny, aż w końcu straci siły i wpadnie w topiel morza? Tak też być może. Natomiast samo pragnienie wyjścia z tego permanentnego kołowania w obrębie starych tematów, nierozstrzygniętych we mnie grzechów i zaniechań, staje się motorem podjęcia walki o samego siebie.


Próby do BURZY Williama Szekspira: Przemysław Stippa, Arkadiusz Janiczek, Paweł Tołwiński, Patryk Durski, Kacper Matula, Kamil Wawrzuta, Daniel Namiotko, Jan Frycz, Mateusz Kmiecik,  Kamil Mrożek, Mariusz Bonaszewski. Fot.  Krzysztof BielińskiCzy wyspa to czyściec, zawieszenie między zbawieniem a potępieniem?

 Można powiedzieć, że jeśli są winy, potrzebne są: i ofiara, i przebaczenie. Tylko jak przebaczyć czy odkupić  winy, które wydają się niezawinione? Mamy tutaj relację braci – Prospera i Antonia. „Brat mnie zdradził” – mówi Prospero – ale w gruncie rzeczy to moja nieumiejętność zajęcia przeznaczonego  mi miejsca, zmusiła go do tego. „Sam swego brata popchnąłem do zdrady”. Prospero nie czuje się do końca winny, ale nie czuje się też niewinny. Więc te wszystkie winy są miękkie. Antonio: „No tak, zdradziłem cię”, ale „Co się działo z państwem? Gdzie ty byłeś, kiedy wszyscy na ciebie czekali?”
Jest to też dla mnie bardzo ważny temat na dziś. Jako społeczeństwo, które próbuje się teraz na nowo zbudować, nie umiemy niestety w sposób trwały chronić wartości, w które do wczoraj wierzyliśmy. Wydaje  się, że one same strasznie szybko się dewaluują w konfrontacji z rzeczywistością. Ten motyw pojawia się w Burzy: „dobry jest ten, kto jest skuteczny”. Ale skuteczny za jaką cenę? Jakimi środkami trzeba działać, żeby być skutecznym, do jakiego stopnia trzeba zdradzić siebie, żeby zrealizować cel?  Z kolei czy rzeczywiście można pozostać czystym dystansując się od spraw polityki, codziennego życia? Czy przypadkiem nie ponosimy jednak jakiejś winy/niewiny za to, że  opuszczone miejsce zostaje przejęte przez ten cały szlam – polityczny i kulturowy, który dziś w dużej mierze zarządza rzeczywistością.

Auden w swoim komentarzu pisał o ograniczeniach sztuki. Z jakimi Pan mierzy się ograniczeniami, pracując nad Burzą?

Ograniczenie zawsze jest jedno – moja wyobraźnia, która konstruuje obrazy. Dla mnie są one czytelne i jasne. Chciałbym, aby zafunkcjonowały równie trójwymiarowo w głowie widza. Tak, próbuję myśleć o widzu idealnym, który byłby jakoś podobny do mnie. I to jest pewne niebezpieczeństwo i ograniczenie, bo w pewnym sensie robię też spektakl o sobie. Coś się w świecie przebudowuje, dawne wartości przestały obowiązywać, pojawiają się nowe. Także w teatrze: statystyki oglądalności, sprzedawalności…
Wszyscy mierzymy się z tym samym problemem. Czy brać udział w rzeczywistości i w jakimś sensie nieuchronnie przegrać, bo przecież nie da się jej do końca okiełznać? Mało tego, nie można wyjść z tej walki czystym i trzeba uprawiać kompromisy. Czy przegrać inaczej –  zachować pozorną czystość, obrazić się na rzeczywistość, zamknąć się w sobie i powiedzieć: „ja pozostanę dobry i piękny, a świat jest gówno wart”? To jest chyba podstawowy dylemat czasów kryzysu, zamętu, burzy…

Na zdjęciach: próby do BURZY Williama Szekspira. Fot. Krzysztof Bieliński
Od góry:
- Maja Kleszcz (Miranda), Paweł Miśkiewicz – reżyser, Jerzy Radziwiłowicz (Prospero)
- Przemysław Stippa (Gonzalo), Arkadiusz Janiczek (Stefano), Patryk Durski (Marynarz), Paweł Tołwiński (Alonzo), Kamil Wawrzuta (Marynarz), Wojciech Krzak  muzyk
- na pierwszym planie: Jan Frycz (Antonio), na drugim planie: Przemysław Stippa (Gonzalo), Arkadiusz Janiczek (Stefano), Paweł Tołwiński (Alonzo), Patryk Durski (Marynarz), Kacper Matula (Majtek), Kamil Wawrzuta (Marynarz), Daniel Namiotko (Ferdynand), Mateusz Kmiecik (Bosman), Kamil Mrożek (Sebastian), Mariusz Bonaszewski (Trinkulo)

Rozmawiała: Monika Mokrzycka-Pokora (materiał własny Teatru; w przypadku publikacji fragmentów prosimy o podanie źródła)

Strona przedstawienia BURZA Williama Szekspira
Premiera: 1 grudnia 2018, godz. 19:00, sala Bogusławskiego

  • Twoja głowa spadnie | premiera MARII STUART

    „Moja głowa była celem tych spisków, lecz to twoja spadnie!” W roli Elżbiety – Danuta Stenka, w roli Marii Stuart – Wiktoria Gorodeckaja. 

  • MARIA STUART – wybór pierwszych recenzji

    Przedstawiamy recenzje i opinie krytyków oraz teatralnych blogerów po premierze Marii Stuart Schillera w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego.

  • Żegnamy Ignacego Gogolewskiego

    Z ogromnym smutkiem żegnamy Ignacego Gogolewskiego, jednego z najwybitniejszych aktorów Teatru Narodowego. 

  • Żegnamy Jerzego Trelę

    Z wielkim żalem żegnamy Jerzego Trelę, wybitnego aktora, który należał do zespołu Teatru Narodowego w latach 1998–2000. 

  • Solidarni z Ukrainą | Солідарні з Україною

    Zespół Teatru Narodowego solidaryzuje się z Ukraińcami, walczącymi o niepodległość swojej ojczyzny. 

  • Justyna Kowalska i Mateusz Rusin nagrodzeni!

    Justyna Kowalska i Mateusz Rusin z trzecią nagrodą aktorską 62. Kaliskich Spotkań Teatralnych za role w Tchnieniu Macmillana w reżyserii Grzegorza Małeckiego. Gratulujemy!

  • Repertuar majowy

    Premiera Marii Stuart Schillera w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego. Wśród majowych spektakli – Piknik pod Wiszącą Skałą wg Lindsay. 

  • Czerwiec na scenach Narodowego

    Na afiszu m.in. spektakle na podstawie tekstów polskich autorów – Jak być kochaną Brandysa oraz Matka Joanna od Aniołów Iwaszkiewicza. 

  • TEATR DLA SENIORÓW w maju

    W ofercie promocyjnej siedem tytułów, w tym Ułani Rymkiewicza oraz Letnicy Gorkiego. 

  • TEATR DLA STUDENTÓW w maju

    Bilety w promocyjnych cenach na siedem tytułów, wśród propozycji – Jak być kochaną Brandysa i Kilka dziewczyn LaBute’a. 

  • TEATR DLA SENIORÓW w czerwcu

    Seniorzy mogą skorzystać z oferty promocyjnej na siedem tytułów, wśród propozycji – Zemsta nietoperza Straussa i Twórcy obrazów Enquista. 

  • TEATR DLA STUDENTÓW w czerwcu

    Bilety w promocyjnych cenach dla studentów na siedem tytułów – w ofercie m.in. Gombrowiczowski Ślub oraz Skóra węża Urbańskiego. 

  • Cykl SCENA MŁODYCH

    Zapraszamy na majowe przedstawienia. Gramy Lunapark z piosenkami Grzegorza Ciechowskiego oraz Kamień wg Bronki Nowickiej.  

  • DEJMEK Raszewskiej z nagrodą PTBT!

    Wydana przez Teatr Narodowy książka Dejmek Magdaleny Raszewskiej otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych. 

  • 80. urodziny Ewy Wiśniewskiej

    25 kwietnia Ewa Wiśniewska obchodzi 80. urodziny! Jubilatce życzymy pogody ducha, radości, artystycznych zachwytów i kolejnych aktorskich wyzwań. 

  • Vouchery do Teatru Narodowego

    Długoterminowe vouchery do Teatru Narodowego to doskonały podarunek. Są dostępne online oraz w kasach Teatru. 

  • BARON MÜNCHHAUSEN... – recenzje po prapremierze

    Baron Münchhausen dla dorosłych autorstwa i w reżyserii Macieja Wojtyszki – recenzje po prapremierze. 




  • Z bagna za włosy. Rozmowa z Maciejem Wojtyszką

    Maciej Wojtyszko o Münchhausenie: „Jego sposób myślenia jest nam potrzebny zawsze, tym bardziej, im bardziej musimy się wyciągać za włosy. Z bagna albo i szamba”. 

  • Książę Łgarzy | Münchhausen w Narodowym

    Baron Münchhausen dla dorosłych – Maciej Wojtyszko główną postacią swojego dramatu uczynił uosobienie bajecznej mistyfikacji, łgarstwa, nieokiełzanej fantazji. 

  • TEATR MÓJ WIDZĘ... – rozmowy z aktorkami i aktorami

    Kinga Ilgner rozmawia z: Anną Seniuk, Małgorzatą Kożuchowską, Gabrielą Muskałą, Janem Englertem, Jerzym Radziwiłowiczem, Marcinem Hycnarem. Partnerem cyklu jest Teatr Narodowy.

  • Danuta Stenka nagrodzona na Festiwalu BOSKA KOMEDIA

    Danuta Stenka za rolę Charlotty w Sonacie jesiennej otrzymała nagrodę aktorską na Festiwalu BOSKA KOMEDIA w Krakowie. Gratulujemy!

  • WIECZÓR TRZECH KRÓLI – recenzje

    Przedstawiamy recenzje i opinie krytyków oraz teatralnych blogerów po premierze Wieczoru Trzech Króli albo Co chcecie w reżyserii Piotra Cieplaka.

  • Miłosne gry pozorów. Gramy Shakespeare’a!

    Miłosne intrygi, zamiany ról, gry pozorów, dźwiękowa feeria – Wieczór Trzech Króli w inscenizacji Piotra Cieplaka. Premiera spektaklu odbyła się 4 grudnia 2021.

  • Rozmowa z Piotrem Cieplakiem

    „To będzie spektakl o bogactwie, wielości odcieni, jakie słowo »miłość« może ze sobą nieść” – mówi Piotr Cieplak, który pracuje nad inscenizacją Wieczoru Trzech Króli.

  • Ranking TEATRU – Narodowy wśród najlepszych!

    Twórcy i spektakle Teatru Narodowego zostali wymienieni w wielu kategoriach ankiety miesięcznika TEATR „Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2020/2021”.

  • Recenzenci o ZAMKU

    Odnotowujemy recenzje i opinie po premierze Zamku Kafki w reżyserii Pawła Miśkiewicza.

  • „Gdzie jest mój zamek?” | Kafka w Narodowym

    Zamek w reżyserii Pawła Miśkiewicza – ta przypowieść o ludzkim losie każe badać granice własnej wolności. Na premierę przedstawienia zaprosiliśmy 6 listopada 2021.

  • Bez polisy ubezpieczeniowej. Paweł Miśkiewicz o ZAMKU

    Paweł Miśkiewicz mówi o pracy nad Zamkiem Kafki: „K., główny bohater Zamku, przynosi swoje ziarno prawdy, by »zapalić« do wolnościowego zrywu”.

  • Danuta Stenka uhonorowana Nagrodą im. Zelwerowicza!

    Danuta Stenka została laureatką Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę Charlotty w Sonacie jesiennej. Gratulujemy!

  • Jarosław Gajewski laureatem Nagrody Ministra

    Jarosław Gajewski otrzymał Nagrodę Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w kategorii „Teatr”. Gratulujemy!

  • SONATA JESIENNA w Kaliszu – nagrody za kreacje aktorskie!

    Danuta Stenka z Grand Prix, Zuzanna Saporznikow ze Specjalną Nagrodą Aktorską – nagrodami 61. Kaliskich Spotkań Teatralnych. Gratulujemy!

  • Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida dla Danuty Stenki!

    Danuta Stenka została uhonorowana Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida za rolę Charlotty w Bergmanowskiej Sonacie jesiennej. Gratulujemy!

  • Wielka Nagroda „Dwóch Teatrów” dla Ewy Wiśniewskiej

    Ewa Wiśniewska została uhonorowana Wielką Nagrodą Festiwalu „Dwa Teatry” za wybitne osiągnięcia aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej. Gratulujemy!

  • Sezon 2020/2021 – podsumowanie

    Podsumowujemy sezon 2020/2021. Dziękujemy wszystkim widzom i przyjaciołom Teatru, którzy w tym trudnym czasie okazywali nam bezcenne wsparcie. 

  • PIKNIK POD WISZĄCĄ SKAŁĄ – recenzje

    Przedstawiamy opinie recenzentów o Pikniku pod Wiszącą Skałą wg Joan Lindsay w reżyserii Leny Frankiewicz.

  • Premiera PIKNIKU POD WISZĄCĄ SKAŁĄ

    Konserwatywna pensja Pani Appleyard i siły świata nadprzyrodzonego – premiera Pikniku pod Wiszącą Skałą w reżyserii Leny Frankiewicz odbyła się 29 maja 2021.

  • Najpierw trzeba zasnąć. Rozmowa z Leną Frankiewicz


    „Trzy dziewczyny ściągają gorsety i wiedzione przez sen wchodzą do Skały – co to znaczy?” – zastanawia się Lena Frankiewicz, reżyserka Pikniku.

  • Recenzje po prapremierze SKÓRY WĘŻA

    Skórę węża autorstwa i w reżyserii Artura Urbańskiego oceniają recenzenci i teatralni blogerzy.


  • Prapremiera SKÓRY WĘŻA

    Artur Urbański przygotował sceniczną interpretację własnego dramatu. Prapremiera Skóry węża odbyła się 27 maja 2021.


  • Wykluczona. Rozmowa z Arturem Urbańskim

    Reżyser o pracy nad dramatem swojego autorstwa. Skóra węża to opowieść o słynnych twórcach: Swinarskim, Brechcie i jego byłej kochance – Ruth Berlau.

  • Recenzenci o ŚNIEGU


    Recenzenci i teatralni blogerzy piszą o Śniegu Przybyszewskiego w reżyserii Anny Gryszkówny.

  • ŚNIEG | Trzeba iść za gwiazdami

    Intensywność relacji, uwikłanie w namiętności, zmaganie z podskórnymi tęsknotami. Premiera Śniegu odbyła się 12 marca 2021.




  • Na początku jest... tęsknota. Rozmowa z Anną Gryszkówną

    „Tęsknota jest uczuciem bliskim każdej z postaci Śniegu” – podkreśla reżyserka Anna Gryszkówna w rozmowie o pracy nad dramatem Przybyszewskiego.




  • Recenzje po premierze TRZECH SIÓSTR

    Odnotowujemy pierwsze recenzje po premierze Trzech sióstr Czechowa w inscenizacji Jana Englerta.


  • TRZY SIOSTRY | Nasze czasy wydadzą się kanciaste

    W spektaklu Jana Englerta sytuacja ogromnieje w intensywności doznań. Czy ucieczka z trywialnej codzienności jest jeszcze możliwa? Na premierę Trzech sióstr zaprosiliśmy 27 lutego 2021.

  • Na grzechy zawsze mamy alibi. Rozmowa z reżyserem

    „Ten dramat idealnie współgra ze współczesnością” – podkreśla Jan Englert, reżyser Czechowowskich Trzech sióstr.

  • Recenzje SONATY JESIENNEJ

    Opinie krytyków o Sonacie jesiennej Bergmana w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego.

  • SONATA JESIENNA. Motywy główne

    Intymny dramat rodzinny, pytania o życiowe i artystyczne spełnienie, międzyludzkie więzy, przemijanie. Premiera Sonaty jesiennej odbyła się 10 października 2020.

  • Danuta Stenka z Nagrodą im. Ireny Solskiej!

    Danuta Stenka została uhonorowana Nagrodą im. Ireny Solskiej za wybitne osiągnięcia aktorskie. Gratulujemy!


  • Recenzje po premierze MATKI JOANNY...

    Pierwsza premiera sezonu 2020/2021 – Matka Joanna od Aniołów Iwaszkiewicza w reżyserii Wojciecha Farugi w ocenie teatralnych krytyków

  • MATKA JOANNA… | Rozmowa z reżyserem

    „Najważniejszym tematem jest próba zrozumienia doświadczenia mistycznego” – podkreśla Wojciech Faruga, reżyser Matki Joanny od Aniołów Iwaszkiewicza.


  • Świętość i grzech – MATKA JOANNA...

    Doczesność i wieczność, świętość i grzech – perspektywa jest szeroka. Powstał spektakl o granicznych doświadczeniach. Premiera Matki Joanny... odbyła się 5 września 2020.

  • Cykl POECI POLSCY online #kulturabezbarier

    Polska poezja w interpretacji Aktorów Teatru Narodowego – artystyczno-edukacyjny cykl POECI POLSCY #kulturabezbarier.


Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj