Aktualności

„Duszyczka” – piętnaście lat od premiery

Inscenizacja Duszyczki na motywach poematów Tadeusza Różewicza w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego miała swoją premierę piętnaście lat temu – 30 stycznia 2004 roku.
To wyjątkowe przedstawienie w repertuarze Teatru Narodowego.

Duszyczka pozostaje w repertuarze najdłużej spośród wszystkich tytułów znajdujących się obecnie na afiszu Teatru Narodowego.
Od piętnastu lat grana jest wciąż przez ten sam zespół aktorski. Była to przedostatnia premiera wybitnego inscenizatora i wizjonera teatru (reżyser zmarł 9 kwietnia 2005), nadał jej osobisty wymiar, jest spektaklem o odchodzeniu.

Obecnie jest jedynym przedstawieniem Jerzego Grzegorzewskiego, które wciąż można zobaczyć na żywo w teatrze. 5 kwietnia odbędzie się 200. przedstawienie!

Duszyczka jest grana w nietypowej przestrzeni – w tunelu technicznym pod ulicą Wierzbową, który łączy dwa budynki Teatru i służy do transportu dekoracji między dużą sceną a magazynami. Nazwaliśmy tę przestrzeń sceną pod Wierzbową.
Ściany tunelu reżyser ozdobił freskami, które w opinii krytyków nawiązują do twórczości Marka Rothko czy Yves’a Kleina. Na ścianie znajduje się też – w ostatnich latach zabezpieczony szybą – autograf Grzegorzewskiego. 
Przedstawienie bardzo szybko przeniesiono do Teatru Telewizji. Zdjęcia realizowano jesienią 2004 roku. Premiera odbyła się tydzień po śmierci reżysera, 17 kwietnia 2005 roku. 
W rejestracji telewizyjnej warto zwrócić uwagę na jedno ujęcie: na ekranie przez kilka sekund widzimy samego Jerzego Grzegorzewskiego, szkicującego coś na ścianie tunelu pod Wierzbową. 
Na zdjęciu: Jan Englert i Jerzy Grzegorzewski podczas rejestracji przedstawienia dla Teatru Telewizji. Fot. TVP/ PAP/ Ireneusz Sobieszczuk

Duszyczka zamknęła cykl przedstawień Grzegorzewskiego opartych na niescenicznych tekstach Tadeusza Różewicza. Z uprzednimi – Śmiercią w starych dekoracjach (1978) i Złowionym (1993) – łączą ją też powracające motywy włoskie czy nawiązania filmowe.

Kiedy reżyserowi nadawano doktorat honoris causa łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych, Tadeusz Różewicz pisał: „Z latami zaczarowane kredowe koło teatru Grzegorzewskiego zamieniło się w czarodziejską kulę. Kula ta, pełna niezwykłych snów, marzeń, obrazów i dźwięków, krąży po niebie i piekle polskiej sztuki teatralnej. Dobrze, że w naszym polskim świecie teatralnym jest taka planeta, która nazywa się Jerzy Grzegorzewski”.

W 2004 roku premiera Duszyczki zainaugurowała przegląd twórczości Jerzego Grzegorzewskiego, zorganizowany przez jego następcę w dyrekcji artystycznej Teatru Narodowego – Jana Englerta. Przegląd nosił tytuł: Planeta Grzegorzewski.

Po piętnastu latach wciąż jeszcze udaje się utrzymać część tej planety przy życiu.



Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj