Aktualności

Międzynarodowy Dzień Teatru – 27 marca

Scena zbiorowa. Fot. Krzysztof Bieliński

Na zdjęciu: scena zbiorowa z przedstawienia Zemsta nietoperza Johanna Straussa w reżyserii Michała Zadary, pod kierownictwem muzycznym Justyny Skoczek; premiera w sali Bogusławskiego Teatru Narodowego 19 stycznia 2019. Fot. Krzysztof Bieliński

W Międzynarodowy Dzień Teatru twórcom życzymy mistrzowskich realizacji i artystycznego spełnienia, a wszystkim widzom niezapomnianych teatralnych przeżyć!

W Teatrze Narodowym nie zwalniamy tempa, gramy na trzech scenach, w repertuarze mamy 28 tytułów! 
Przed nami kolejne artystyczne przedsięwzięcia.
Jako pierwsi w Polsce przedstawiamy twórczość Martyny Majok, amerykańskiej autorki polskiego pochodzenia nagrodzonej w zeszłym roku Pulitzerem – trwają ostatnie próby do polskiej prapremiery IRONBOUND. Za torami, za mostem → w reżyserii Grzegorza Chrapkiewicza. Pierwsze przedstawienie już 30 marca na scenie Studio.
Na 10 maja na scenie przy Wierzbowej zapowiadamy premierę Heddy Gabler →, słynnego psychologicznego dramatu Henrika Ibsena; spektakl reżyseruje Kuba Kowalski.
Zapraszamy!

MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TEATRU → obchodzimy od blisko sześćdziesięciu lat. Święto zostało ustanowione w 1961 roku z inicjatywy Międzynarodowego Instytutu Teatralnego na pamiątkę inauguracji w Paryżu, 27 marca 1957 roku, Teatru Narodów – festiwalu, na którym spotkały się zespoły z obu stron żelaznej kurtyny.
Co roku w Międzynarodowy Dzień Teatru wygłaszane jest orędzie przygotowane przez wybitną osobistość świata teatru. Pierwsze orędzie w 1962 roku wygłosił Jean Cocteau.

W 2019 roku autorem orędzia jest CARLOS CELDRÁN, kubański reżyser teatralny, dramatopisarz, pedagog, profesor Instituto Superior de Arte w Hawanie. Przez wiele lat (1968–1996) był związany z hawańskim Teatro Buendía. W 1996 roku w Hawanie założył własny zespół Argos Teatro, który szybko zyskał uznanie także poza granicami kraju. Teatr przedstawia literaturę europejską, grano tam m.in. Brechta, Becketta, Ibsena, Strindberga, a także najnowszą dramaturgię kubańską. Celdrán był wielokrotnie nagradzany. W latach 1988–2018 szesnaście razy został wyróżniony Nagrodą Kubańskich Krytyków Teatralnych dla Najlepszej Inscenizacji. Otrzymał również nagrodę Distinción Nacional de la Cultura Cubana (2000) oraz Premio Nacional de Teatro de Cuba (2016).

Celdrán w swoim orędziu wskazuje na ciągłość teatralnej tradycji, budowanej przez wielu jego poprzedników. Teatr jest dla niego „życiem w teraźniejszości”, niepowtarzalnym momentem spotkania w spowitej ciemnością sali teatralnej. Jest ukazywaniem prawdy. „Pod scenicznymi reflektorami […] odzwierciedla najgłębszą, najbardziej osobistą część nas samych” – pisze autor i dodaje, że jego teatralna ojczyzna jest „utkana z takich chwil, w których porzucamy maski, retorykę i poczucie lęku przed tym, kim jesteśmy i w ciemności podajemy sobie ręce”.  

Reżyser podkreśla, że teatralna tradycja ma wymiar horyzontalny, „teatr jest krajem samym w sobie, obszarem, który obejmuje cały świat”, jest przestrzenią wolności. Nie trzeba ruszać się z miejsca, inspirująca codzienność oraz publiczność są bowiem tam, gdzie żyjemy. Ta podróż jest możliwa właśnie w teatrze. „Pracujesz więc w pozornym bezruchu, by projektować najwspanialszą podróż […] dzięki ludzkiej wyobraźni – podkreśla Celdrán – ziarno, które jest zasiane w najodleglejszych zakątkach – świadomości obywatelskiej, etycznej i sumieniu naszych widzów”.

Biogram Carlosa Celdrána (wersja w języku hiszpańskim) →
Biogram Carlosa Celdrána (wersja w języku angielskim) →

Orędzie Carlosa Celdrána (wersja w języku hiszpańskim) →
Orędzie Carlosa Celdrána (wersja w języku angielskim) →

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj