Danuta Stenka

null

Od 2003 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwentka Studium Aktorskiego przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984). Aktorka teatrów: Współczesnego w Szczecinie (1984–1988), Nowego w Poznaniu (1988–1991) oraz teatrów warszawskich: Dramatycznego (1991–2001) i Rozmaitości (2001–2003). Współpracowała z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, Wrocławskim Teatrem Współczesnym, scenami krakowskimi: Teatrem Bagatela, Narodowym Starym Teatrem, Teatrem Współczesnym oraz z teatrami warszawskimi: Adekwatnym, Operą Kameralną, Sceną Prezentacje, Nowym, Syrena.

Laureatka nagród Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za role w spektaklach Ryszarda Majora zrealizowanych w Teatrze Współczesnym w Szczecinie: nagrody im. Hugona Morycińskiego za rolę Pauliny w Białym małżeństwie Różewicza (1985), wyróżnienia za rolę Zofii Plejtus w Matce Witkacego (1986), nagrody za rolę Mai Ochołowskiej w Opętanych wg Gombrowicza (1987). Uhonorowana nagrodami Opolskich Konfrontacji Teatralnych: wyróżnieniem za rolę Mai Ochołowskiej w Opętanych (1988), nagrodą za rolę Elmiry w przedstawieniu Tartuffe Molière’a w reżyserii Izabelli Cywińskiej w Teatrze Nowym w Poznaniu (1989), wyróżnieniem za rolę Zosi w Damach i huzarach Fredry w reżyserii Janusza Nyczaka w Teatrze Nowym w Poznaniu (1990). Laureatka nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego II stopnia za osiągnięcia aktorskie, w szczególności za role Mai Ochołowskiej w Opętanych oraz Panny Młodej w Weselu Wyspiańskiego w reżyserii Ryszarda Majora w Teatrze Współczesnym w Szczecinie (1988). Wyróżniona nagrodami Kaliskich Spotkań Teatralnych: nagrodą główną za rolę Elmiry w przedstawieniu Tartuffe (1989) oraz nagrodą za rolę Zosi w Damach i huzarach (1990). Za rolę Bradshaw w Zwycięstwie Barkera w reżyserii Heleny Kaut-Howson we Wrocławskim Teatrze Współczesnym uhonorowana nagrodą aktorską na 2. Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (2003) oraz Nagrodą Wrocławskiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru (2004). Wyróżniona nagrodą publiczności za role Bradshaw w Zwycięstwie oraz Helene w Uroczystości Rukova i Vinterberga w reżyserii Grzegorza Jarzyny w Teatrze Rozmaitości w Warszawie na 10. Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi (2004). Uhonorowana Paszportem „Polityki” w kategorii „Teatr” za rolę Bradshaw w Zwycięstwie oraz „za urodę, subtelność, rzetelność i wszechstronność w zawodzie aktorskim”. Laureatka Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za najlepszą rolę kobiecą, rolę Ellidy Wangel w Kobiecie z morza wg Ibsena w reżyserii Roberta Wilsona w Teatrze Dramatycznym w Warszawie (2006). Nagrodzona za role w przedstawieniach Grzegorza Jarzyny w TR Warszawa: Lucii w przedstawieniu T.E.O.R.E.M.A.T Pasoliniego w 5. Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej (2010) i Wiktorii Gordon w Drugiej kobiecie wg Cassavetesa – nagrodą dla najlepszej aktorki na 7. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia” w Krakowie (2014).

Uhonorowana nagrodą im. Janusza Warneckiego za rolę Żony w Odejściu głodomora Różewicza w reżyserii Jana Werenyci na Festiwalu Słuchowisk Polskiego Radia w Bolimowie (1997) oraz nagrodami Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie: nagrodą im. Janusza Warneckiego za rolę tytułową w słuchowisku Oksana Odojewskiego w reżyserii Janusza Kukuły (2002) oraz honorowym wyróżnieniem za rolę Lady Milford w telewizyjnej Intrydze i miłości Schillera w reżyserii Macieja Prusa (2005). Laureatka Wielkiego Splendora, nagrody Teatru Polskiego Radia (2003) i Złotego Mikrofonu za wybitne role wykreowane w Teatrze Polskiego Radia (2011).

Wyróżniona nagrodą aktorską za rolę Alicji Jaworskiej w filmie Teresy Kotlarczyk Odwiedź mnie we śnie na 4. Przeglądzie Filmowym „Prowincjonalia” w Słupcy (1997). Laureatka Złotej Kaczki, nagrody miesięcznika „Film” (2003). Za rolę George Sand w filmie Jerzego Antczaka Chopin. Pragnienie miłości uhonorowana nagrodami: za najlepszą rolę kobiecą na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Stożary” w Kijowie (2003) i Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Listopad” w Mińsku (2003), a także Orłem – Polską Nagrodą Filmową (2003). Orła – Polską Nagrodę Filmową otrzymała także za na najlepszą drugoplanową rolę kobiecą, za rolę generałowej Róży w Katyniu Andrzeja Wajdy (2008). Wyróżniona nagrodą w kategorii „najlepsza aktorka” za rolę Teresy w Janku Piotra J. Lewandowskiego na festiwalu Najlepsze Niezależne Filmy Świata „Grand Off” w Warszawie (2009).

Laureatka nagrody w plebiscycie „Młodzi Miłośnicy Melpomeny” (1988), Medalu Młodej Sztuki (1990); wyróżniona II miejscem w Złotej Piątce, plebiscycie czytelników „TeleRzeczpospolitej” (2005) oraz Fenomenem „Przekroju” (2010).

Odznaczona Srebrnym Medalem „Gloria Artis” (2011).

Role w Teatrze Narodowym:

MARIA DUNKIEWICZ-GOŁĄB, 2 maja, 2004, reż. Agnieszka Glińska
ELMIRA, ŻONA ORGONA, Tartuffe albo Szalbierz, 2006, reż. Jacques Lassalle
FEDRA, Fedra, 2006, reż. Maja Kleczewska
ANNA PIETROWNA, Iwanow, 2008, reż. Jan Englert
PACJENTKA, KTÓRA MIAŁA GRAĆ PANA DE SADE, ALE NIE GRA, Marat/Sade, 2009, reż. Maja Kleczewska
KLITEMNESTRA, Oresteja, 2012, reż. Maja Kleczewska
KATARZYNA MEDYCEJSKA, Królowa Margot, 2012, reż. Grzegorz Wiśniewski
ROLA, Lód, 2014, reż. Konstantin Bogomołow
ARCHANIOŁ, Kordian, 2015, reż. Jan Englert
MATKA COURAGE, Matka Courage i jej dzieci, 2016, reż. Michał Zadara

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj