Aktualności

Przekroczenie | premiera „Pikniku pod Wiszącą Skałą”

Zdjęcie promocyjne Pikniku pod Wiszącą Skałą; na zdjęciu: centralnie – Michalina Łabacz, od lewej wg wskazówek zegara – Anna Bieżyńska, Bonnie Sucharska, Zuzanna Saporznikow, Ifi Ude, Marta Wągrocka, Katarzyna Pośpiech, Paulina Szostak, Justyna Kowalska. Fot. Maciej Landsberg, koncepcja: Elipsy

Konserwatywna, spętana koronkami wiktoriańskiej moralności pensja Pani Appleyard i siły świata nadprzyrodzonego – premiera Pikniku pod Wiszącą Skałą. Nowej adaptacji scenicznej powieści Joan Lindsay w reżyserii Leny Frankiewicz odbyła się 29 maja na dużej scenie Teatru.

W nowej adaptacji scenicznej autorstwa Małgorzaty Anny Maciejewskiej na podstawie wydanej w 1967 roku słynnej powieści Joan Lindsay odnajdujemy wyjątki z Objaśniania marzeń sennych Sigmunda Freuda oraz Dzienników Jamesa Cooka. W sali Bogusławskiego powstało przedstawienie, w którym konteksty: kulturowy, mityczny i feministyczny są ze sobą splecione, a podstawą konstrukcji teatralnego świata jest poetyka snu.

„Najważniejszy sen Pikniku – rzec by można, sen narkoleptyczny – ogarnia dziewczęta wspinające się na Skałę – pisze Dorota Samborska-Kukuć w tekście Tajemnice „Pikniku pod Wiszącą Skałą” zamieszczonym w programie przedstawienia. – Treści tego Snu nie znamy, możemy jednak domyślić się po jego skutkach, że miał on charakter wizyjny, że dziewczęta zostały w nim zahipnotyzowane zewem Skały, że doznały i doświadczyły czegoś nadzwyczajnego, co stało się cezurą między tu a Tam. I że to Tam wezwało je do siebie. Zbiorowy, nienaturalny sen dziewcząt wskazuje na ingerencję sił wyższych, innego Bytu, niewidzialnej nadprzyrodzoności, ukazującej przesmyk transcendencji*”.

Wokół konserwatywnej, spętanej koronkami wiktoriańskiej moralności pensji Pani Appleyard jest rozbuchana natura z kuszącą niebezpieczeństwem Wiszącą Skałą. Postkolonialna rzeczywistość zastanego patriarchalnego porządku i siły świata nadprzyrodzonego – w opowieści o wspólnocie kobiet, wielu wymiarach tajemnicy i drogach docierania do prawdy kluczowy jest moment przekroczenia. „Na początku XX wieku trzy dziewczyny ściągają gorsety i wiedzione przez sen wchodzą do Skały – co to znaczy? – pyta Lena Frankiewicz. – Dostęp do Skały okazują się mieć ci, którzy nie boją się wyjścia poza utartą konwencję i schemat. Dla mnie osobiście zawarte są w niej przede wszystkim kategorie wolności i odwagi w podejmowaniu ryzyka. Wejście w Skałę jest spotkaniem ze swoimi największymi demonami” (rozmowa z Leną Frankiewicz →).

W spektaklu istotne są także tematy dojrzewania, inicjacji w dorosłość oraz kobiecej emancypacji. „Oddajemy w tym spektaklu głos kobietom – podkreśla reżyserka – ich perspektywie, potrzebom, marzeniom, tęsknotom, lękom, buntowi, oporowi, ich walce, próbom odnalezienia się w świecie, który wyczerpał już swoje zasoby, bo chyba wszyscy mamy poczucie, że jesteśmy u progu zmiany i ta zmiana jest nieunikniona… Od roku znajdujemy się w momencie przejściowym. Stary porządek przestał funkcjonować, a nowy jeszcze się nie ukształtował” (rozmowa z Leną Frankiewicz →).

*Dorota Samborska-Kukuć, Tajemnice „Pikniku pod Wiszącą Skałą” (tekst zamieszczony w programie przedstawienia)

Anna Grycewicz (Panna Greta), Gabriela Muskała (Pułkownikowa Fitzhubert), Michalina Łabacz (Miranda), Adam Szczyszczaj (Pastor), Małgorzata Kożuchowska (Mademoiselle), Marta Wągrocka (Marion), Piotr Kramer (Michel Fitzhubert). Fot. Magda Hueckel
Anna Grycewicz (Panna Greta), Gabriela Muskała (Pułkownikowa Fitzhubert), Michalina Łabacz (Miranda), Adam Szczyszczaj (Pastor), Małgorzata Kożuchowska (Mademoiselle), Marta Wągrocka (Marion), Piotr Kramer (Michel Fitzhubert) w Pikniku pod Wiszącą Skałą wg Lindsay w reżyserii Leny Frankiewicz. Fot. Magda Hueckel

W przedstawieniu w reżyserii Leny Frankiewicz za adaptację sceniczną i dramaturgię odpowiada Małgorzata Anna Maciejewska. Scenografię, kostiumy i światło przygotowała Katarzyna Borkowska, muzykę skomponował Cezary Duchnowski. Autorką choreografii jest Marta Ziółek, autorem projekcji wideo – Natan Berkowicz.
W roli Alberta Fitzhuberta oglądamy Oskara Hamerskiego. Kierowniczką prywatnej pensji dla dziewcząt, Panią Appleyard jest Ewa Wiśniewska. W rolach nauczycielek: Małgorzata Kożuchowska (Mademoiselle), Anna Grycewicz (Panna Greta) i Anna Lobedan (Panna Lumley). Uczennicami są: Michalina Łabacz (Miranda), Zuzanna Saporznikow (Irma), Marta Wągrocka (Marion), Ifi Ude / Bonnie Sucharska (w rolach Sary, a także Służącej Betty), Paulina Szostak (Edyta), Justyna Kowalska (Blanche), Anna Bieżyńska (Lily), Katarzyna Pośpiech (Rosamunda). Pastora gra Adam Szczyszczaj. Pułkownikiem Fitzhubertem jest Wiesław Cichy, Pułkownikową Fitzhubert – Gabriela Muskała, Michelem Fitzhubertem – Piotr Kramer. W roli Stangreta Alberta – Mateusz Kmiecik.

Piknik pod Wiszącą Skałą. Nowa adaptacja sceniczna powieści Joan Lindsay w reżyserii Leny Frankiewicz | premiera: 29 maja 2021 w sali Bogusławskiego

Strona przedstawienia Piknik pod Wiszącą Skałą. Nowa adaptacja sceniczna powieści Joan Lindsay→

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj