Aktualności

„Czy można się odpamiętać?”

Próby do JAK BYĆ KOCHANĄ: Gabriela Muskała. Fot. Magda Hueckel

Przejmująca historia kobiety zmagającej się z traumą wojennych przeżyć, miłością oraz własną pamięcią. 
Premiera Jak być kochaną → na motywach opowiadania Kazimierza Brandysa, w reżyserii Leny Frankiewicz – 2 lutego na scenie przy Wierzbowej. 
W roli Felicji – Gabriela Muskała. 

O opowiadaniu Brandysa pisał Jerzy Sosnowski: „mówi się tu i o przypadkowości naszych losów, i o nieefektowności prawdziwego bohaterstwa; rysuje – tyle lat przed pojawieniem się tego pojęcia – perspektywę kobiecą, «herstorię» w miejscu «his-story»; stawia pytanie o wartość poświęcenia [...] pokazuje się przeraźliwą różnicę między wewnętrznym światem jednostki i jej obrazem w oczach innych”.*

Felicję widzimy w trakcie lotu do Paryża. Podczas podróży bohaterka podsumowuje swoje życie. Przedstawienie skupia się na tematach trudnej wojennej miłości, moralnej odpowiedzialności za drugiego człowieka, pamięci indywidualnej i zbiorowej. „Stawiamy Felicję przed wyborem – zaznacza Frankiewicz – czy w dalszym ciągu uczestniczyć w opresyjnym mechanizmie pamiętania, który dawno został zawłaszczony przez różne formacje jako instrument władzy, czy nie lepiej zbudować swoje życie na nowo – bez pamięci?” (rozmowa z Leną Frankiewicz →).

Próby do JAK BYĆ KOCHANĄ: Jan Frycz. Fot. Magda Hueckel


Na podstawie opowiadania Brandysa powstał w 1962 roku słynny film Wojciecha Jerzego Hasa. O wersji teatralnej, do której scenariusz napisała Małgorzata Anna Maciejewska, reżyserka mówi: „Dość szybko z Małgosią postanowiłyśmy, że to właśnie opowiadanie będzie punktem wyjścia jej pracy nad adaptacją, choć nie ulega wątpliwości, że wybitny film Hasa to jeden z bardziej przenikliwych portretów kobiety w polskim kinie. Niektóre sceny stworzone przez Brandysa na potrzeby filmu Hasa (Brandys był scenarzystą filmowej wersji Jak być kochaną) znajdą się w przedstawieniu, inne zaś zostały napisane przez Małgorzatę na potrzeby adaptacji, skonstruowane w oparciu o wątki, które nie miały szansy w pełni wybrzmieć w filmie” (rozmowa z Leną Frankiewicz →).


*Jerzy SosnowskiPodniebny rozrachunek. O „Jak być kochaną” Kazimierza Brandysa, tekst zamieszczony w programie do przedstawienia  
Na zdjęciach: próby do Jak być kochaną. Fot. Magda Hueckel
Od góry:
– Gabriela Muskała (Felicja)
– Jan Frycz (Wiktor)

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj