Mirosław Jastrzębski – kierownik muzyczny

Kompozytor, aranżer, pianista, dyrygent. Wieloletni wykładowca warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Od 1997 roku jest kierownikiem muzycznym Teatru Narodowego.

Ukończył Wydział Pedagogiczny (1969) i Wydział Kompozycji (1973) Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu. Pełnił funkcję kierownika muzycznego Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. Edmunda Wiercińskiego (1969–1976), Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1976–1977), Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu (1977–1979) oraz teatrów warszawskich: Reduta i Na Rozdrożu (1979–1980), Popularnego (1980–1981, 1987–1990), Komedia (1981–1984), a także Szwedzka 2/4 (1990–1992).

Jest autorem muzyki do przedstawień m.in. Jerzego Golińskiego (Śluby panieńskie Fredry, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu, 1977), Bogusława Kierca (m.in. Romeo i Julia Shakespeare’a, Wrocławski Teatr Współczesny im. Wiercińskiego, 1979), Kazimierza Dejmka (m.in. Zdążyć przed Panem Bogiem Krall, Teatr Popularny w Warszawie, 1980) i Andrzeja Ziębińskiego (Śmierć w ogrodzie Boucka, Teatr Popularny w Warszawie, 1988). Współpracował z Janem Skotnickim – skomponował muzykę do spektakli w jego reżyserii, m.in.:  Studium o „Kordianie” wg Słowackiego (Teatr Polski w Poznaniu, 1999), Ptaka Szaniawskiego (Teatr Dramatyczny im. Szaniawskiego w Płocku, 2000), Małego księcia Saint-Exupéry’ego (Teatr Dramatyczny w Elblągu, 2002) oraz Kordiana Słowackiego (Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Słowackiego w Koszalinie, 2007).

Pracował także z Henrykiem Baranowskim, przygotowując m.in. muzykę (wspólnie z Tomaszem Bajerskim) do spektaklu …tak chcę Tak. wg Joyce’a (Teatr Szwedzka 2/4, 1991). Był autorem muzyki do przedstawienia Śluby panieńskie, czyli magnetyzm serca Fredry w reżyserii Ireny Jun (Lubuski Teatr im. Kruczkowskiego w Zielonej Górze, 2001). Współpracował z Jacquesem Lassalle’m – stworzył muzykę do Króla Leara Shakespeare’a (Teatr Polski im. Szyfmana w Warszawie, 2014).

Pracował nad Żołnierzem Królowej Madagaskaru Tuwima jako kierownik muzyczny i autor aranżacji muzycznej przedstawień: w olsztyńskim Teatrze im. Jaracza w reżyserii Zbigniewa Marka Hassa (1993) oraz w Teatrze Syrena w Warszawie w inscenizacji Wojciecha Adamczyka (2002).  

Komponował muzykę do spektakli w teatrach lalkowych (m.in. Detektyw Lis prowadzi śledztwo Urbána w reżyserii Andrzeja Rettingera, Teatr Lalek „Pleciuga” w Szczecinie, 1974; Fernando Leafa w reżyserii Bogusława Kierca, Teatr Lalek w Wałbrzychu, 1983), a także do przedstawień dyplomowych warszawskiej Akademii Teatralnej – opracował muzycznie m.in.: Albośmy to jacy tacy…, czyli Niedokończone „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Mai Komorowskiej (1998), Czechowowski Wiśniowy sad w reżyserii Jewgienii Safonowej (2008), Poza rzeczywistością wg Wyspiańskiego, Witkacego i Gombrowicza w reżyserii Wiesława Komasy (2014) oraz spektakl Pelikan. Zabawa z ogniem Strindberga w reżyserii Jana Englerta (2017).

W Teatrze Narodowym, z którym związany jest od 1997 roku, był m.in. autorem opracowania muzycznego Tańca śmierci Strindberga w reżyserii Adama Hanuszkiewicza (1998), Różewiczowskiej Kartoteki, realizacji Kazimierza Kutza (1999) oraz Kazimierza i Karoliny von Horvátha w inscenizacji Gábora Zsámbékiego (2010). Pełnił funkcje kierownika muzycznego przedstawień: Dialogus de Passione abo Żałosna tragedyja o Męce Jezusa w reżyserii Kazimierza Dejmka (1998), realizacji Szekspirowskich – Snu nocy letniej w inscenizacji Jerzego Grzegorzewskiego (2001) i Ryszarda II przygotowanego przez Andrzeja Seweryna (2004) oraz spektaklu Happy End Brechta i Weilla w reżyserii Tadeusza Bradeckiego (2005). Był także m.in. konsultantem muzycznym w przedstawieniu Imieniny Modzelewskiego, przygotowanym przez Aleksandrę Konieczną (2006), konsultantem muzycznym i autorem opracowania ścieżki dźwiękowej Bezimiennego dzieła Witkacego w reżyserii Jana Englerta (2013). W Kordianie Słowackiego w inscenizacji Englerta, wystawionym w 250. rocznicę powstania Teatru Narodowego, odpowiadał za przygotowanie muzyczne i przygotowanie chórów. Nagranie orkiestry do tego przedstawienia odbyło się pod jego dyrekcją (2015).

Brał udział w realizacji telewizyjnych wersji przedstawień Jerzego Grzegorzewskiego z Teatru Narodowego – jako kierownik muzyczny Duszyczki wg Różewicza (2004) i dyrygent w Sędziach Wyspiańskiego (2007; reżyseria telewizyjna – Jan Englert).

Na narodowej scenie zagrał także kilka ról. Można go było oglądać jako Pianistę w Operetce Gombrowicza w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego (2000), w spektaklach Jana Englerta był Enrykiem w Szkole żon Molière’a (2000) i Gościem w Iwanowie Czechowa (2008). Wystąpił także jako Pianista w Kazimierzu i Karolinie von Horvátha, inscenizacji Gábora Zsámbékiego (2010).

Za osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej Mirosław Jastrzębski otrzymywał Nagrody Rektora Akademii Teatralnej im. Zelwerowicza w Warszawie w latach akademickich: 1996/1997, 1999/2000 oraz 2011/2012.
Został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2002), Srebrnym Krzyżem Zasługi (2011) oraz Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (2015).

Realizacje w Teatrze Narodowym:
Stanisław Wyspiański, Noc listopadowa. Sceny dramatyczne, reż. Jerzy Grzegorzewski, 1997; dyrygent 
Tadeusz Bradecki, Saragossa (na motywach życia i powieści Rękopis znaleziony w Saragossie Jana Potockiego), reż. Tadeusz Bradecki, 1998; dyrygent
Witold Gombrowicz, Ślub, reż. Jerzy Grzegorzewski, 1998; przygotowanie muzyczne
August Strindberg, Taniec śmierci, reż. Adam Hanuszkiewicz, 1998; opracowanie muzyczne 
Anonim, Dialogus de Passione abo Żałosna tragedyja o Męce Jezusa, reż. Kazimierz Dejmek, 1998; kierownictwo muzyczne
Tadeusz Różewicz, Kartoteka, rez. Kazimierz Kutz, 1999; opracowanie muzyczne
William Shakespeare, Sen nocy letniej, reż. Jerzy Grzegorzewski, 2001; kierownictwo muzyczne
Tomasz Łubieński, Ostatni (prapremiera), reż. Tadeusz Bradecki, 2003; przygotowanie muzyczne
Stanisław Wyspiański, HAMLET Stanisława Wyspiańskiego, reż. Jerzy Grzegorzewski, 2003; przygotowanie muzyczne
Tadeusz Bradecki, Michał Walczak, Piaskownica w piaskownicy, reż. Tadeusz Bradecki, 2003; warsztat wokalny
Błądzenie (prapremiera), według Witolda Gombrowicza, reż. Jerzy Jarocki, 2004; przygotowanie muzyczne, kierownictwo muzyczne zespołu instrumentalnego  
William Shakespeare, Ryszard II, reż. Andrzej Seweryn, 2004; kierownictwo muzyczne
Bertolt Brecht & Kurt Weill, Happy End, reż. Tadeusz Bradecki, 2005; kierownictwo muzyczne przedstawienia, kierownictwo muzyczne zespołu muzycznego
Imieniny (prapremiera), na podstawie sztuki Marka Modzelewskiego, reż. Aleksandra Konieczna, 2006; konsultacja muzyczna
Ödön von Horváth, Kazimierz i Karolina (prapremiera polska), reż. Gábor Zsámbéki, 2010; opracowanie muzyczne
Stanisław Ignacy Witkiewicz, Bezimienne dzieło, reż. Jan Englert, 2013; konsultacja muzyczna, opracowanie ścieżki dźwiękowej
Juliusz Słowacki, Kordian, reż. Jan Englert, 2015; dyrekcja orkiestry – nagranie

Role w Teatrze Narodowym:
ENRYK, Szkoła żon, Molière, reż. Jan Englert, 2000
PIANISTA, Operetka, Witold Gombrowicz, reż. Jerzy Grzegorzewski, 2000
GOŚĆ, Iwanow, Anton Czechow, reż. Jan Englert, 2008
PIANISTA, Kazimierz i Karolina (prapremiera polska), Ödön von Horváth, reż. Gábor Zsámbéki, 2010

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj